Прывітанне старшыні
Год народного единства
Газета «Светлае жыццё»
Рус
En
Бел

Адрас: 247841, г.п. Лельчыцы,
вул. Савецкая, 42

Е-mail: isp@lelchitsy.gomel-region.by

Тэлефон / факс: (+375 2356) 5 02 10

Будынак райвыканкама Рака Убарць Новы мікрараён
Галоўная Раён Заслужаныя і ганаровыя грамадзяне

Заслужаныя і ганаровыя грамадзяне

Многае перажыў наш раён. Кожная старонка яго багатай гісторыі ўнікальная, на кожнай – здзяйсненні і лёсы людзей. Іх вялікая сіла духу, велізарны патэнцыял, бязмежная любоў да родных мясцін заўсёды дапамагалі выстаяць у самыя цяжкія часы.

Сёння, гаворачы пра гісторыю раёна, нельга не сказаць пра людзей, якія ўсё сваё жыццё прысвяцілі Лельчыцкаму  раёну.

Семяновіч Васіль Цімафеевіч, нарадзіўся ў 1887 г. у Любанскім раёне Мінскай вобласці. Скончыў Курскую фельчарска-акушэрскую школу, Ленінградскі медыцынскі інстытут. Удзельнік партызанскага руху на Беларусі ў гады Вялікай Айчыннай вайны. Працаваў галоўным урачом Лельчыцкай раённай бальніцы (1934-1941 гг., 1944-1946 гг., 1947-1949 гг.). Васілю Цімафеевічу першаму ў раёне прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін г.п.Лельчыцы» ў 1967 годзе. Памёр у 1968 годзе. 


Курдо Марыя Васільеўна, нарадзілася ў 1906 годзе ў г. Петрыкаве. Адна з першых настаўніц Лельчыцкага раёна. За навучанне і выхаванне моладзі, актыўны ўдзел у грамадскім жыцці яна была ўзнагароджана двума ордэнамі «Знак Пашаны», адзін з якіх у 1939 годзе ёй быў уручаны ў Крамлі, медалямі «За доблесную працу ў гады Вялікай Айчыннай вайны 1941-1945 гг.». У 1968 годзе Марыі Васільеўне прысвоена ганаровае званне «Заслужаны настаўнік БССР». Памерла ў 1986 годзе.


Канопліч Павел Ігнатавіч, нарадзіўся ў 1912 г. у в. Замошша, Лельчыцкага раёна ў сялянскай сям’і, удзельнік савецка-фінскай вайны, партызанскага руху на Беларусі ў гады Вялікай Айчыннай вайны.
Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР (1963-1967 гг.). Пра яго жыццёвы шлях і працоўны подзвіг расказваецца ў кнізе У. Правасуда «Палескі Марэсьеў» 1965 г. Цаной неймаверных намаганняў з пачуццём найвышэйшага патрыятызму, любові да сваёй радзімы Павел Ігнатавіч Канопліч паказаў прыклад подзвігу і гераізму, калі без ступняў абедзвюх ног асвоіў кіраванне трактарам. За працоўныя заслугі ў 1966 годзе ўдастоены высокага звання Герой Сацыялістычнай Працы. Памёр у 1983 годзе.


Казлоў Мікалай Пятровіч, нарадзіўся ў 1920 г. у в. Палоева Чавускага раёна Магілёўскай вобласці. Перад вайной скончыў Бабруйскую фельчарскую школу. У час Вялікай Айчыннай вайны медыцынскія веды дазволілі Мікалаю Пятровічу ўзначаліць медыцынскую службу батальёна партызанскага палка «Трынаццаць». Пасля вайны Мікалай Пятровіч паступіў у Мінскі медыцынскі інстытут, які скончыў з адзнакай у 1950 годзе. Мікалаю Пятровічу прапаноўвалі работу на кафедры або ў адной з клінік Мінска, але ён з жонкай выказалі жаданне пераехаць у глыбінку, дзе іх веды больш патрэбны. Больш за пяць тысяч паспяховых аперацый у той час было праведзена ўнікальным чалавекам – Мікалаем Пятровічам Казловым. У 1965 годзе ўдастоены высокага звання «Заслужаны ўрач БССР». З 1968 года ён ганаровы грамадзянін г.п. Лельчыцы. Памёр у 1971 годзе.


Тарасевіч Сцяпан Іванавіч, нарадзіўся ў 1920 годзе ў в. Берзавод Лельчыцкага раёна. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Узнагароджаны ордэнамі Вялікай Айчыннай вайны I, II ступеней, Чырвонай Зоркі, медалём «За перамогу над Германіяй». З 1963 года працаваў дырэктарам Буда-Сафіеўскай васьмігадовай школы. У 1968 годзе яму прысвоена высокае званне «Заслужаны настаўнік БССР». Памёр у 1996 годзе.


Мялешка Сямён Ігнатавіч, нарадзіўся ў 1923 годзе ў в. Каменеў Брагінскага раёна. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, узнагароджаны медалём «За абарону Масквы». Працаваў дырэктарам лельчыцкай сярэдняй школы. Узнагароджаны ордэнам «Знак Пашаны». У 1960 годзе Сямёну Ігнатавічу прысвоена званне «Заслужаны настаўнік БССР». Памёр.


Бабуркін Мікалай Цітавіч, нарадзіўся ў 1924 г. у в. Выдранка Краснапольскага раёна Магілёўскай вобласці, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, узнагароджаны шасцю ўрадавымі ўзнагародамі. Працаваў настаўнікам, дырэктарам Сіманіцкай сярэдняй школы, намеснікам дырэктара Лельчыцкай сярэдняй школы №2. Мікалай Цітавіч – «Выдатнік народнай асветы», узнагароджаны Граматай Вярхоўнага Савета БССР. У 1951 годзе яму прысвоена званне «Заслужаны настаўнік БССР». Памёр у 1999 годзе.


Марціновіч Іван Мікітавіч нарадзіўся ў 1924 годзе ў в. Лубня Мазырскага раёна. Працаваў загадчыкам пачатковай школы ў в. Крупка, выхавальнікам Буйнавіцкай школы-інтэрната. У 1972 годзе Івану Мікітавічу прысвоена высокае званне «Заслужаны настаўнік БССР». Памёр у 1984 годзе.


Юніцкі Пётр Адамавіч, нарадзіўся ў 1926 годзе ў в. Буда-Лельчыцкая Лельчыцкага раёна. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Узнагароджаны ордэнамі Айчыннай вайны І ступені, Працоўнага Чырвонага Сцяга, медалямі «За адвагу», «За баявыя заслугі», «За вызваленне Варшавы», «За перамогу над Германіяй» і іншыя. Працаваў кіраўніком Лельчыцкага аддзялення Дзяржбанка. У 1974 годзе Пятру Адамавічу прысовена ганаровае званне «Заслужаны эканаміст БССР». Памёр у 2006 годзе.


Васілеўскі Міхаіл Пятровіч, нарадзіўся ў 1932 годзе ў в. Сінічына Буда-Кашалёўскага раёна. Працаваў настаўнікам, загадчыкам Лельчыцкага раённага аддзела адукацыі. Узнагароджаны ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга. У 1974 годзе Міхаілу Пятровічу прысвоена ганаровае званне «Заслужаны настаўнік БССР». Памёр у 1994 годзе.


Відура Таццяна Парфір'еўна, нарадзілася ў 1935 годзе ў в. Буйнавічы Лельчыцкага раёна, працавала настаўнікам у Стадоліцкай, Глушкавіцкай сярэдніх школах, Буйнавіцкай школе-інтэрнаце. У 1972 годзе Таццяне Парфір'еўне прысвоена ганаровае званне «Заслужаны настаўнік БССР». Памерла.


Катлярчук Паліна Іванаўна, нарадзілася ў 1935 годзе ў в. Дварэц Жыткавіцкага раёна. Працавала настаўнікам Букчанскай сярэдняй школы. У 1973 годзе Паліне Іванаўне прысвоена ганаровае званне «Заслужаны настаўнік БССР». Памерла ў 1998 годзе.


Яворскі Яраслаў Андрэевіч, нарадзіўся ў 1935 годзе ў в. Грабаў Петрыкаўскага раёна. З 1959 года працаваў дырэктарам Букчанскай сярэдняй школы. У 1992 годзе Яраславу Андрэевічу прысвоена ганаровае званне «Заслужаны настаўнік Рэспублікі Беларусь». Памёр у 2006 годзе.


Чыкіда Валянціна Харытонаўна, нарадзілася ў 1936 годзе ў в. Запясочча Жыткавіцкага раёна, працавала настаўнікам Тонежскай сярэдняй школы. У 1972 годзе ёй прысвоена ганаровае званне «Заслужаны настаўнік БССР».

 

Зубрэй Іван Нілавіч, нарадзўся ў 1941 годзе ў в. Глушкавічы Лельчыцкага раёна. 19 гадоў узначальваў Лельчыцкі лясгас. Многае паспеў зрабіць у родным лясгасе гэты чалавек-легенда. У 1990 годзе Івану Нілавічу прысвоена ганаровае званне «Заслужаны лесавод БССР». Узнагароджаны ордэнам «Знак Пашаны», медалём «За доблесную працу». Памёр у 1998 годзе.


Сыдзько Міхаіл Пятровіч, нарадзіўся ў 1906 годзе ў в. Сініцкае Поле Лельчыцкага раёна. З 1938 года - член Камуністычнай партыі. З першых дзён Вялікай Айчыннай вайны Міхаіл Пятровіч прызваны ў Чырвоную Армію. Гераічная ратная і мірная работа Міхаіла Пятровіча Сыдзько высока ацэнена нашай Радзімай. Яму прысвоена высокае званне Героя Савецкага Саюза. Ён узнагароджаны двума ордэнамі Леніна, двума ордэнамі Чырвонага Сцяга, двума ордэнамі Чырвонай Зоркі, ордэнамі Айчыннай вайны І ступені, Суворава ІІІ ступені, Аляксандра Неўскага, дзесяццю медалямі. У 1979 годзе яму прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін г.п. Лельчыцы». Памёр у 1983 годзе.


Коблаў Рыгор Пятровіч, нарадзіўся ў 1898 годзе ў Самарскай губерні. У Чырвонай Арміі з 1919 года. З лета 1920 года - крамлёўскі курсант. Першы вартавы ля Маўзалея Леніна. Удзельнік грамадзянскай і Вялікай Айчыннай вайны. Прымаў удзел у вызваленні Лельчыцкага раёна. Узнагароджаны ордэнам Леніна, пяццю ордэнамі Чырвонага Сцяга, ордэнамі Суворава 1-й і 2-й ступені, Кутузава 2-й ступені, Чырвонай Зоркі, а таксама ордэнамі і медалямі Польскай Народнай Рэспублікі.
Генерал-маёр. У 1983 годзе яму прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін г.п. Лельчыцы», у 1974 годзе - «Ганаровы грамадзянін г. Мазыра». Памёр у 1988 годзе.

Вінакураў Фёдар Іванавіч, нарадзіўся ў 1909 годзе ў вёсцы Лутавінава Валаконаўскага раёна Белгародскай вобласці. У Чырвонай Арміі з 1931 года. З пачатку Вялікай Айчыннай вайны ў дзеючай арміі. Прымаў удзел у вызваленні Лельчыцкага раёна. 27 лютага 1945 года яму прысвоена званне Героя Савецкага Саюза. Узнагароджаны двума ордэнамі Леніна, ордэнамі Чырвонага Сцяга, Суворава ІІІ ступені, Кутузава ІІІ ступені, Аляксандра Неўскага, Айчыннай вайны І ступені, двума ордэнамі Чырвонай Зоркі. Удастоены амерыканскага ордэна Ганаровага Легіёна. Яму прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін г.п. Лельчыцы». Памёр у 1980 годзе.

Суржэнка Трафім Антонавіч, нарадзіўся ў 1922 годзе ў в. Валаўск Ельскага раёна. Трафім Антонавіч у першыя дні вайны прызваны ў Чырвоную Армію. У 1942 годзе атрымаў цяжкае раненне. Узнагароджаны ордэнамі Айчыннай вайны І ступені, Чырвонай Зоркі, медалямі «За абарону Масквы», «За перамогу над Германіяй». Вярнуўшыся з вайны інвалідам, Трафім Антонавіч усё сваё жыццё аддаў правасуддзю. У 1967 годзе яму прысвоена высокае званне «Заслужаны юрыст БССР». Рашэннем Лельчыцкага раённага Савета дэпутатаў №8-7 ад 27.12.2007 года яму прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін Лельчыцкага раёна». Памёр у 2014 годзе.


Некрашэвіч Мацвей Данілавіч, нарадзіўся ў 1923 годзе ў в. Грабяні Лельчыцкага раёна. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Ён узнагароджаны ордэнам Айчыннай вайны І ступені. Працаваў настаўнікам пачатковых класаў, намеснікам дырэктара, дырэктарам Грабянёўскай сярэдняй школы, дырэктарам Лельчыцкай сярэдняй школы №2. У 1965 годзе Мацвею Данілавічу прысвоена высокае званне «Заслужаны настаўнік БССР». Рашэннем Лельчыцкага раённага Савета дэпутатаў №8-7 ад 27.12.2007 года яму прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін Лельчыцкага раёна». Памёр у 2008 годзе.


Сафонаў Кірыл Якаўлевіч, нарадзіўся ў 1929 годзе ў в. Тонеж Лельчыцкага раёна. Працаваў механізатарам калгаса «Праца». Узнагароджаны ордэнам Леніна, ордэнам Кастрычніцкай рэвалюцыі, ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга. Рашэннем Лельчыцкага раённага Савета дэпутатаў №8-7 ад 27.12.2007 года яму прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін Лельчыцкага раёна». Памёр у 2008 годзе.


Дашкевіч Мікалай Аляксеевіч, нарадзіўся ў 1949 годзе ў г.п. Лельчыцы. З 1972 года - інжынер-будаўнік аддзела капітальнага будаўніцтва Лельчыцкага райвыканкама. У 1991 годзе выбраны намеснікам старшыні Лельчыцкага райвыканкама па будаўніцтве. З 2004 года начальнік ДЭУ-42 РУП «Гомельаўтадар». Рашэннем Лельчыцкага раённага Савета дэпутатаў №18-5 ад 26.03.2009 года яму прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін Лельчыцкага раёна». В 2014 годзе адзначаны нагрудным знакам узнагароды Міністэрства транспарту і камунікацый Рэспублікі Беларусь «Ганаровы дарожнік Беларусі" II ступені.


Дрынеўскі Міхаіл Паўлавіч, нарадзіўся ў 1941 годзе ў в. Тонеж Лельчыцкага раёна. Народны артыст Беларусі, Заслужаны дзеяч мастацтваў, Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі БССР. Кавалер ордэна Францыска Скарыны. З 1975 года - мастацкі кіраўнік Нацыянальнага акадэмічнага хору імя Г.Цітовіча. Рашэннем Лельчыцкага раённага Савета дэпутатаў №21-6 ад 03.09.2009 года яму прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін Лельчыцкага раёна». Памёр у 2020 годзе.  


Мірановіч Уладзімір Анісімавіч, нарадзіўся ў 1942 годзе ў в. Ветчын Жыткавіцкага раёна. У Лельчыцкім раёне сваю працоўную дзейнасць пачаў у 1962 годзе ў якасці інжынера па выкарыстанні тэхнікі ў Лельчыцкім раённым аб'яднанні Белсельгастэхніка. З 1972 года па 1975 год працаваў старшынёй калгаса імя Калініна. У 1975 годзе выбраны сакратаром райкама КПБ. З 1982 года выбраны першым сакратаром Лельчыцкага райкама КПБ. У сакавіку 1990 года выбраны старшынёй Лельчыцкага раённага Савета народных дэпутатаў, старшынёй выканаўчага камітэта Лельчыцкага раённага Савета народных дэпутатаў. З 1995 года па 2007 год узначальваў Лельчыцкі раённы выканаўчы камітэт. Узнагароджаны ордэнам «Знак Пашаны», ордэнам Дружбы Народаў, Рашэннем Лельчыцкага раённага Савета дэпутатаў №104 ад 16.03.2012 года прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін Лельчыцкага раёна».


Буткоўскі Валянцін Пятровіч, нарадзіўся ў 1961 годзе ў в. Аляксандраўка Нараўлянскага раёна Гомельскай вобласці. У Лельчыцкім раёне сваю працоўную дзейнасць пачаў у 1982 годзе ў якасці мастацкага кіраўніка Грабянёўскага дома культуры. У перыяд з 1982 года па 1995 год працаваў дырэктарам Лельчыцкага раённага дома культуры, інструктарам Лельчыцкага райкама камсамола, загадчыкам аддзела камсамольскіх арганізацый. З 1995 года па 2003 год працаваў у якасці індывідуальнага прадпрымальніка. З 2003 года па цяперашні час працуе генеральным дырэктарам ПВГУП «В.П.Буткоўскі». З'яўляецца дэпутатам Лельчыцкага раённага Савета дэпутатаў, членам абласнога Савета садзейнічання развіццю прадпрымальніцтва, членам грамадскага аб'яднання «Адзінства». Буткоўскі В.П. узнагароджаны Ганаровай граматай Лельчыцкага раённага выканаўчага камітэта, граматай Прэзідыума Савета Гомельскага абласнога аб'яднання прафсаюзаў, дыпломам Гомельскага абласнога выканаўчага камітэта. Двойчы быў прызнаны лепшым прадпрымальнікам Рэспублікі Беларусь, двойчы станавіўся лаўрэатам конкурсу «Лепшы прадпрымальнік Рэспублікі Беларусь», больш за 10 разоў быў пераможцам конкурсу «Лепшы прадпрымальнік Гомельскай вобласці». Рашэннем Лельчыцкага раённага Савета дэпутатаў №36 ад 06.09.2018 года прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін Лельчыцкага раёна».

 


Варановіч Мікалай Іванавіч, нарадзіўся ў 1950 годзе ў г.п. Лельчыцы. Сваю працоўную дзейнасць пачаў у 1966 годзе рознарабочым у Лельчыцкім міжкалгасбудзе. З 1968 года па 1971 год служыў у радах Савецкай Арміі. С 1971 па 1972 год - рабочы будбрыгады Лельчыцкага райспажыўсаюза, з 1972 па 1974 год - навучэнец Віцебскага тэхнікума фізічнай культуры, з 1974 па 1998 год - трэнер па цяжкай атлетыцы дзіцяча-юнацкай спартыўнай школы (далей - ДЮСШ) АР «Буравеснік», старшыня Лельчыцкага раённага камітэта фізкультуры і спорту, трэнер па цяжкай атлетыцы Лельчыцкага раённага савета ДССТ «Ураджай», трэнер-выкладчык па цяжкай атлетыцы комплекснай ДЮСШ пры Гомельскім аблсавеце ДССТ «Ураджай», трэнер-выкладчык у Лельчыцкай ДЮСШ, з 1998 года па цяперашні час - трэнер-выкладчык па цяжкай атлетыцы ў філіяле ўстановы адукацыі «Гомельскага дзяржаўнага вучылішча алімпійскага рэзерву». Мае званне «Майстар спорту» па цяжкай атлетыцы. Падрыхтаваў 4-х майстроў спорту Міжнароднага класа, 40 майстроў спорту, 67 кандыдатаў у майстры спорту. Рашэннем Лельчыцкага раённага Савета дэпутатаў №37 ад 06.09.2018 года прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін Лельчыцкага раёна».


Назарчук Пётр Фёдаравіч, нарадзіўся ў 1958 годзе ў в. Вусаў Лельчыцкага раёна. Пачаў сваю працоўную дзейнасць у 1979 годзе ў якасці тэхніка-інжынера ПТА, прараба дарожна-эксплуатацыйнага ўчастка №153 вытворчага рамонтна-будаўнічага аб'яднання «Гомельаблдарбуд» у г.п.Лельчыцы. З 1988 года па 1990 год працаваў начальнікам участка дарожна-будаўнічага трэста №2 у г. Жыткавічы. З 1991 па 2013 год займаў розныя пасады ў Лельчыцкім дарожна-рамонтна-будаўнічым упраўленні №153 (далей - ДРБУ) камунальнага праектна-рамонтна-будаўнічага ўнітарнага прадпрыемства (далей - КПРБУП) «Гомельаблдарбуд». З 2013 года па цяперашні час - дырэктар Лельчыцкага ДРБУ №153 КПРБУП «Гомельаблдарбуд». З'яўляецца дэпутатам Лельчыцкага раённага Савета дэпутатаў. Назарчук П.Ф. адзначаны нагрудным знакам узнагароды Міністэрства транспарту і камунікацый Рэспублікі Беларусь «Ганаровы дарожнік Беларусі» ІІ ступені, граматамі Міністэрства транспарту Рэспублікі Беларусь, Гомельскага абласнога выканаўчага камітэта. Неаднаразова ўзнагароджваўся ганаровымі граматамі і падзякамі КПРБУП «Гомельаблдарбуд». Рашэннем Лельчыцкага раённага Савета дэпутатаў №38 ад 06.09.2018 года прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін Лельчыцкага раёна».


Клюева Паліна Міхайлаўна, нарадзілася ў 1923 годзе ў вёсцы Перароў Жыткавіцкага раёна. У 1942 годзе прызвана ў рады Чырвонай Арміі радысткай. Ваявала на 1-м Украінскім фронце. Удзельнічала ў баях за вызваленне Сталінграда, Польшчы, Германіі. За баявыя заслугі ўзнагароджана ордэнам Айчыннай вайны, юбілейнымі медалямі.
У 1948 годзе пачала сваю працоўную дзейнасць на пасадзе падатковага агента Тураўскага райфінаддзела. Прадоўжыла сваю працоўную дзейнасць Паліна Міхайлаўна ў Тураўскім леспрамгасе. У 1977 годзе пайшла на заслужаны адпачынак з пасады кантралёра ашчадкасы.
Рашэннем Лельчыцкага раённага Савета дэпутатаў №64 ад 21.01.2019 года прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін Лельчыцкага раёна». Памерла ў лютым 2019 года.

Алесіч Адам Пятровіч, нарадзіўся ў 1926 годзе ў вёсцы Букча Тураўскага раёна Палескай вобласці. У 1944 годзе быў прызваны ў рады Чырвонай Арміі. Служыў у 400-м запасным пяхотным палку, ваяваў на 3-м Беларускім фронце. Узнагароджаны медалямі «За адвагу», «За ўзяцце Кёнігсберга», «За перамогу над Германіяй», юбілейнымі медалямі.
У 1950 годзе Алесіч Адам Пятровіч пачаў сваю працоўную дзейнасць на пасадзе сакратара Букчанскага сельскага савета. У 1953 годзе быў выбраны выканкамам Тураўскага райсавета дэпутатаў працоўных на пасаду старшыні Букчанскага сельскага савета. У 1954 годзе быў выбраны намеснікам старшыні калгаса. У 1965 годзе выбраны старшынёй праўлення калгаса «Чырвонае Палессе» Тонежскага сельскага савета.
У 1986 годзе пайшоў на заслужаны адпачынак з пасады намесніка старшыні калгаса імя Леніна.
Рашэннем Лельчыцкага раённага Савета дэпутатаў №65 ад 21.01.2019 года прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін Лельчыцкага раёна».
Памёр у кастрычніку 2019 года.


Інтэрнэт-рэсурсы